کوه نورانی
«انتظار فعالانه» سلام به همه دوستان خوب مسلمان، مسیحی، زرتشتی و بقیه... راستش رو بگم نظرات همه شما دوستان خیلی برایم مهم بود. دوست داشتم ببینم که آیا پیروان ادیان مختلف حتی در یک وبلاگ ساده با یکدیگر کنار میآیند؟ اصلا همدیگرو قبول دارند؟ میشه در این فضا نظرات پیروان ادیان مختلف با هم تبادل بشه و یک نتیجه بزرگ بدست بیاد؟ ممکنه بشه رؤیاهای درونی یک مسلمان را با یک مسیحی و مثلا یک زرنشتی را با یک هندو پیوند زد؟ چطوری میشه وحدت رو که انقدر در دینهای مختلف بر اون تاکید شده رو تجربه کرد؟ به نظر من، راه همه ما یکی است و همه ما در یک کوه نورانی به سمت قله در حرکتیم تنها جهت هایمان برای رسیدن به آن قله متفاوت است. این رو خیلی از شماها هم قبول دارین. از کامنتهاتون هم معلوم بود... یکی از منجی عدالت خواسته بود، یکی بخشش، یکی دیگه گفته بود فقط گوش به فرمانش می شینه و ... ولی به نظرم یک راهی وجود داره که ما می تونیم از کلام خداوند بفهمیم واقعاً منجی از ما چی می خواد؟ (خواهش میکنم ننویسید منجی من، منجی تو... راه من، راه تو. صدها سال از این حرف ها زدیم و اختلافاتمون رو بیشتر کردیم. بذارین یه کم هم به عقیده همدیگه احترام بذاریم و بیشتر به وحدت موضوع فکر کنیم. فکر می کنیم اگر این کار رو نکنیم راهی برای حرف زدن و تبادل نظر برامون نمی مونه؛( خب برگردیم به موضوع اصلیمون. بیاین موضوع رو ریشه ای تر ببینیم... اصلاً صبر کردن و یا انتظار برای بازگشت منجی یعنی چی؟ ما حقیقتاً باید در این دوران چی کار کنیم؟ چه کاری از دستان همه ما پیروان ادیان برمیاد تا بتونیم وعده دیدارمون رو نزدیک کنیم؟ مگر عیسای مسیح نگفته:«ملکوت الهی در زمین گسترده است اما مردم آن را نمی بینند» و مگر در احادیث دین اسلام نداریم که «مهدی موعود مثل خورشید پشت ابره» پس ما باید چی کار کنیم تا حتی در دورانی که منجی رو نمی بینیم، بتونیم ملکوت الهی روی زمین رو دریافت کنیم؟ تو پست قبلی بیشتر نظرات شخصی مون رو گفتیم اما ازتون دعوت میکنم تا با بررسی کتب مقدس (قرآن، انجیل، کتاب مقدس، گیتا، اوستا، گات ها و ...) و کمی تامل، درباره موضوع جوابهامون رو بدیم و باور داشته باشیم که این جوابها می تونه حرکت دهنده ما به سمت قله باشه... پس سوال اصلی این شد: «انتظار فعالانه برای ظهور منجی یعنی چی؟» یعنی چطور می تونیم در بطن زندگیمون و به شکل عملی به استقبال ملکوت الهی بریم؟ برای دومین پستم، محتوایی در ارتباط با تسلیم که مرتبط با پست اول هم می باشد انتخاب کردم.که امیدوارم همه دوستان (مسیحی، مسلمان، زرتشتی و ...) مرا یاری کنند تا با هم بتوانیم پایگاهی باشیم برای آشنایی و گفتگوی ادیان... مهمترین و حیاتیترین تمرین زندگی چیست؟ مهمترین و حیاتیترین تمرین زندگی، تسلیم و عشق است. منتخبین خداوند با واگذاری مسؤلیتهای كوچك، ما را برای مسؤلیتهای بزرگ آماده میكنند. با انجام صحیح تكالیف جزیی، خود را برای اجرای تكلیف بزرگ آماده میكنیم. با پذیرش و انجام وظایف فرعی، زمینهی لازم برای دریافت وظیفهی اصلی و نهایی فراهم میشود. این روشِ برخورد انبیاء و اساتید حق در آمادهسازی پیروان خود جهت ظهور نور الهی و ورود به اقلیم خداوندی است. تسلیم بهترین تمرین است. این تمرین پرواز است. «نباشید، زیرا بودن شما در نبودن شماست» پس نبودن «من» را تمرین كنید. آنگاه كه «من» ناپدید میشود، سایههای «من» نیز محو میگردند. وقتی شما نباشید، سایهای از شما به جا نمیماند. «نبودن من، تنها در عشق و تسلیم است كه میسر میشود.» و در این عشق و تسلیم، سایهای از من باقی نمیماند. نه خودخواهی، خودبینی، خودپرستی. اینها را تمرین كنید كه این تمرین به قلب هدف میزند... برای اولین پستم، محتوایی در ارتباط با مسیحیان را انتخاب کردم که امیدوارم همه دوستان (مسیحی، مسلمان، زرتشتی و ...) مرا یاری کنند تا با هم بتوانیم پایگاهی باشیم برای آشنایی و گفتگوی ادیان... « حضرت مسیح مجدداً ظهور می کند» حتماً همه شنیده اید که در زمان حضرت عیسی مردم گمان می کردند ناجی، از آسمان و بر بال فرشتگان ظهور می کند. اما عیسای مسیح سوار بر یک الاغ آمد تا به همه بیاموزد خداوند مانند مردم فکر نمیکند و همیشه ساختارشکن بوده است. و اما اکنون نزدیک به 2000 سال از آن واقعه می گذرد و جهانیان در انتظار عیسای مسیح هستند. "اگر عیسی مسیح (یا منجیان دیگری که با نام های گوناگون شناخته می شوند) همین امروز ظهور کند و انتظار به پایان برسد، شما به عنوان یک انسان (با هر دینی) از او چه می خواهید؟ فکر می کنید او از شما چه بخواهد؟"
| Design By : Night Skin |
